U progu nowego roku liturgicznego, w dniach 28-29 listopada (sobota i niedziela) odbyło się czwarte już sympozjum Instytutu Pallottiego. Tym razem pallotyński dom w Konstancinie zgromadził 120 uczestników, wśród których: liczna grupa osób świeckich, siostry pallotynki, alumni ołtarzewskiego seminarium oraz przedstawiciele księży i braci pallotynów wraz z Przełożonymi Prowincjalnymi Prowincji Chrystusa Króla oraz Prowincji Zwiastowania Pańskiego.

Przedmiotem uwagi uczestników dwudniowego spotkania była praktyka uroczystej Oktawy Epifanii, którą w 1836 roku zainicjował św. Wincenty Pallotti i która do 1969 roku stanowiła nieodłączny element pallotyńskiej tradycji.


Pierwszy dzień sympozjum miał charakter wprowadzający w myśl i wizję Epifanii u św. Wincentego Pallottiego. Konferencja Od liturgicznego Święta do pallotyńskiej Oktawy umiejscowiła epifanijną praktykę Pallottiego w kontekście świątecznych obchodów roku liturgicznego oraz przybliżyła bogactwo przesłania samej uroczystości Objawienia Pańskiego. Wraz z drugą konferencją: Oktawa Epifanii – symfonia Pallottiego o budowaniu jedności Kościoła, przeprowadzoną przez ks. Stanisława Stawickiego SAC, mogliśmy poznać cele, założenia i przesłanie obchodów Oktawy Pallottiego oraz szczegóły organizacyjne jej przebiegu.


Swoistym podsumowaniem dwóch konferencji było spotkanie w grupach, gdzie uczestnicy mogli podzielić się ich odbiorem usłyszanych treści, a następnie wspólnotowa Msza św., której przewodniczył ks. Stanisław Stawicki SAC. Tradycyjnym już elementem wieczoru sympozjalnego była wydłużona kolacja przy kominku, która stwarzała możliwość braterskiego spotkania, wzajemnego poznania się, rozmów. Momentem kończącym pierwszy dzień była wspólna liturgia Nieszporów I Niedzieli Adwentu, w czasie której ks. Marek Chmielniak SAC, rozważając Słowo Boże niedzielnej liturgii, przygotował uczestników do porannej medytacji dnia następnego.


Drugi dzień sympozjum zmierzał do odpowiedzi na pytanie o aktualność zaproponowanych przez Pallottiego obchodów oraz o możliwość ożywienia tej pallotyńskiej tradycji – dziś. Konferencja ks. Jana Jędraszka SAC pt. Polska recepcja pallotyńskiej Oktawy Epifanii zarysowała panoramę polskich starań i wysiłków podejmowanych na rzecz promowania pallotyńskiej Epifanii na przestrzeni stu lat obecności pallotynów w Polsce. Następnie, ks. Rafał Hołubowski SAC w prezentacji multimedialnej: Pallotyńska Epifania dziś, ukazał dzisiejszy sposób odczytania i obchodów Epifanii w innych niż Polska regionach pallotyńskich, takich jak: Brazylia, Włochy, Meksyk. Kulminacją drugiego dnia było spotkanie w grupach, które zostały utworzone według regionów zamieszkania uczestników sympozjum. Praca grupowa miała na celu określenie lokalnych możliwości przeprowadzenia obchodów Epifanii oraz stworzenie realnego projektu ich realizacji w najbliższym czasie.


Momentem kończącym sympozjum była niedzielna Eucharystia, której przewodniczył ks. Kazimierz Czulak SAC, Przełożony Prowincjalny pallotyńskiej Prowincji Zwiastowania Pańskiego, a homilię wygłosił ks. Józef Lasak SAC, Przełożony Prowincjalny pallotyńskiej Prowincji Chrystusa Króla.


Budzącym nadzieję na żywotność tradycji pallotyńskiej Epifanii jest stwierdzenie, że oktawa liturgiczna uroczystości Objawienia Pańskiego, w ramach której Pallotti organizował obchody, a która definitywnie została zniesiona w 1960 roku, posłużyła Pallottiemu wyłącznie jako forma wyrażenia ważniejszego dla niego przesłania. A chodziło w nim o tajemnicę objawienia się Boga, która w Epifanii wyraża się w powszechnym wezwaniu do odpowiedzialności apostolskiej za zbawienie własne i bliźniego. W praktyce Pallottiego, uroczyste obchody Oktawy Epifanii były praktyczno-liturgiczną manifestacją powszechności zbawienia i stały się symbolem jego Dzieła – Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.